แมลง      โดย  อนุชา  ป้อมบุปผา
      ผมตื่นในเช้าที่อากาศสดชื่นแจ่มใสของฤดูฝนต้นเดือนมิถุนายน นั่งจิบกาแฟที่หน้าบ้าน
ดื่มด่ำกับบรรยากาศในเช้านี้
      ผมเห็นแมลงสองตัวบินว่อนอยู่ที่ช่อดอกของต้นปาล์มหน้าบ้านจึงเดินเข้าไปสังเกตดูด้วย
ความสงสัยว่ามันทำอะไรกันอยู่ และพระเจ้าก็สอนผม ตัวต่อสองตัวกำลังดูดกินน้ำหวานจาก
ช่อดอกปาล์ม ผมสังเกตเห็นว่าเป็นน้ำหวานที่ปลิ่มจากช่อดอกที่กำลังปริกลีบดอก มีน้ำใสๆ
เป็นก้อนเล็กๆอยู่ที่เกสรของดอกซึ่งกำลังผลิกลีบแยกออกนั้น แต่ช่อส่วนมากยังเป็นดอกตูม
แมลงจะบินจากช่อนั้นไปช่อนี้เพื่อหาหยดน้ำใสๆนั้น ผมยื่นหน้าเข้าใกล้อีกเพื่อสังเกต
พฤติกรรมของมัน เมื่อมันพบน้ำก้อนเล็กๆนั้นมันจะดูดกินทันที เมื่อมองดูใกล้ๆผมเห็นว่ามี
ก้อนน้ำใสๆเต็มไปหมด ผมยืนลุ้นว่ามันจะหาเจอหรือเปล่า
      แมลงตัวหนึ่งบินละจากต้นนี้ไปที่ต้นอื่น แต่อีกตัวยังสาละวนอยู่กับดอกตูมทั้งหลาย
เมื่อพบน้ำหวานมันก็ดูดกินทันที ผมเชียร์มันในใจว่า ทางนี้ๆมีอีกเยอะแยะเลย แต่ไม่กี่อึด
ใจแมลงตัวต่อก็บินกลับไปสู่รังของมัน
      ชีวิตของเราในโลกคงเหมือนตัวต่อหากินน้ำหวาน พระเจ้าได้สร้างโลกไว้เช่นต้น
ปาล์มที่สวยงามและเต็มด้วยน้ำหวาน พระองค์ทรงทราบว่าน้ำหวานอันโอชารสนั้นอยู่ที่
ใดบ้าง พระองค์ทอดพระเนตรเห็นทั้งหมดแต่เราไม่เห็นทั้งหมด พระองค์ประทานเวลา
โอกาส พละกำลังที่จะบิน จมูกที่จะสัมผัสกลิ่น ปากที่จะดูดดื่มพระพรเหล่านั้น
เป็นเรื่องที่น่าสุขสำราญสักเพียงใดที่จะบินไปสู่พระพรทั้งหลายที่พระองค์ทรงจัดเตรียม
ไว้ให้ พระองค์ทรงเฝ้ามองเราอยู่ ทรงเสริมกำลัง และสอนเราในทุกสิ่งเพื่อจะให้เราได้ดื่ม
ด่ำกับพระพรของพระองค์
      เมื่ออิ่มกับปาล์มต้นนี้แล้ว ยังมีต้นที่ดีกว่านั้นอีกซึ่งพระองค์ทรงจัดเตรียมไว้สำหรับเรา
คือบ้านแท้ในเมืองสวรรค์ แม้มีน้ำหวานของปาล์มอีกหลายหยดที่เราจะไม่ได้ลิ้มรสของมัน
แต่พระองค์ทรงสอนและประทานความรู้จักอิ่มใจและเพียงพอต่อพระพรที่เราค้นพบ ทรง
สอนให้จิตใจเต็มด้วยการขอบพระคุณ มีสันติสุข และกลับบ้าน
      “พระเจ้าทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้าดุจเลี้ยงแกะ ข้าพเจ้าจะไม่ขัดสน พระองค์ทรงกระทำให้
ข้าพเจ้านอนลงที่ทุ่งหญ้าเขียวสด พระองค์ทรงนำข้าพเจ้าไปริมน้ำแดนสงบ ทรงฟื้นจิต
วิญญาณของข้าพเจ้า พระองค์ทรงนำข้าพเจ้าไปในทางชอบธรรมเพราะเห็นแก่พระนามของ
พระองค์ แม้ข้าพระองค์จะเดินไปตามหุบเขาเงามัจจุราช ข้าพระองค์ไม่กลัวอันตรายใดๆ
เพราะพระองค์ทรงสถิตกับข้าพระองค์ คทาและธารพระกรของพระองค์เล้าโลมข้าพระองค์
พระองค์ทรงเตรียมสำรับให้ข้าพระองค์ ต่อหน้าต่อตาศัตรูของข้าพระองค์ พระองค์ทรงเจิม
ศีรษะข้าพระองค์ด้วยน้ำมัน ขันน้ำของข้าพระองค์ก็ล้นอยู่ แน่ทีเดียวที่ความดีและความรัก
มั่นคง จะติดตามข้าพเจ้าไป ตลอดวันคืนชีวิตของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะอยู่ในพระนิเวศของ
พระเจ้าสืบไปเป็นนิตย์” (บทเพลงสรรเสริญ 23)